بیانیه انجمن زن، زندگی، آزادی مونیخ در چهارمین سالگرد جنبش «زن، زندگی، آزادی»
چهار سال از جنبش «زن، زندگی، آزادی» می‌گذرد. جنبشی مترقی که در پی قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی شکل گرفت و با پیشگامی زنان، تجلی دهه‌ها مبارزه‌ی مردم ایران برای آزادی، عدالت و کرامت انسانی شد.
نام ژینا، چنان که بر مزارش نوشته‌اند، رمز شد. همبستگی را به اوج رساند، ساختارهای سرکوب و تبعیض را به چالش کشید و تحولی عمیق و ماندگار در جامعه‌ی ایران رقم زد.
جمهوری اسلامی از همان نخستین روزها پاسخ این جنبش مدنی و پیشرو را با گلوله، زندان، شکنجه و اعدام داد. به چشم و قلب جوانان ما شلیک کرد و از جان کودکان و نوجوانان هم نگذشت. پیکر جان‌باختگان را گروگان گرفت و خانواده‌های دادخواه را به بند کشید.
این خشونت در سال‌های پس از آن نیز ادامه یافت و در کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ خونین‌ترین روزهای تاریخ معاصر را رقم زد. هنوز جامعه از زخم و شوک این کشتار بیرون نیامده بود که جنگ، مردم را بار دیگر در معرض ویرانی و ناامنی قرار داد.
خشم ما از چهار سال پیش تا امروز صدچندان شده؛ اما جامعه نیز در این سال‌ها عقب ننشسته است. با همه‌ی داغ‌هایی که بر جانش نشسته، هر روز آگاه‌تر و مصمم‌تر، راه‌های تازه‌ای برای مقاومت ساخته است؛ از دادخواهی، اعتراض و نافرمانی مدنی تا هنر، سازمان‌یابی و ایجاد شبکه‌های همبستگی در داخل و خارج از کشور.
این جامعه به تغییر باور دارد و از دل این شب تیره، چشم به راه روزهای روشن است.
ما در انجمن زن، زندگی، آزادی مونیخ، یاد مهسا (ژینا) امینی، جان‌باختگان این جنبش و همه‌ی قربانیان جمهوری اسلامی را گرامی می‌داریم و در این روزهای سخت، کنار مردم ایران ایستاده‌ایم.
ما «زن، زندگی، آزادی» را آرمانی برای مبارزه‌ی خود می‌دانیم و برای عبور از چرخه‌ی خشونت، جنگ و استبداد دینی، بر مبارزه‌ی خشونت‌پرهیز، تکثرگرایی و ظرفیت‌های جامعه‌ی مدنی تکیه می‌کنیم.